In de middeleeuwen, en niet alleen dan, kunnen vrouwen in de eerder vrouwonvriendelijke kerk toch carrière maken. Als pausin is er misschien één geweest genaamd Johanna.

Maar in kloosters kunnen vrouwen belangrijke en invloedrijke posities verwerven en innemen.

In 529 sticht Benedictus een eerste Westerse klooster en stelt regels op over het kloosterleven. Europa is dan dicht bebost en dun bevolkt, waardoor kloosters autonoom en zelf voorziend zijn en multifunctionele centra worden voor godsdienst, spiritualiteit en filosofie, maar ook voor landbouw en ambacht, wetenschap en cultuur, gastvrijheid, heelkunde en scholing.

Enkele vrouwen in de middeleeuwen slagen erin om zich juist binnen de beslotenheid van het klooster en de beperking van de regels te ontplooien. Zij geven een zinvolle vorm aan het kloosterleven voor vrouwen en oefenen zelfs belangrijke religieuze, maatschappelijke en politieke invloed uit buiten de muren. 

In Frankrijk is dit Héloïse, in Duitsland Hildegard von Bingen en in Italië  Clara van Assisi. Alle drie fascinerende, sterke vrouwen, die door hun gedrevenheid, vastberadenheid en inzet inspirerend zijn tot u toe. Leer hen kennen tijdens deze lezing.